Storythai

แล้วก็ผ่านไปอีกระยะเวลานึงจนได้ กับการรื้อฟื้นอดีตอันเจ็บปวด และน่าเบื่อโคตรๆ

เราควรจะลืมมันได้แร้ว แร้วเริ่มต้นใหม่   แต่ไอคำว่าเริ่มต้นใหม่ก็ยังไม่ดีพอ (ไม่รุ้จักพอ)

เคยคิดกานบ้างไม๊ว่า  ทำไมเราเจอกับคนที่คิดว่าใช่ ช้าไป

ทำไมไม่เจอกันก่อนหน้านี้  ก่อนหน้าที่เราจะมีบางคนแร้ว

มันอาจเป็นความรู้สึกของคนไม่รุ้จักพอคนหนึ่ง (หรือที่เรียกกันต่างๆ นา นา ว่า หลายใจบ้าง เจ้าชู้บ้าง)

 ในมุมมองของบางคน

แต่...ใช่ว่าความรุ้สึกนี้จะผ่านเข้ามาตลอด และกับคนหลายคน

เค้ามีบางอย่างน่าสนใจ  แต่สำหรับเราตอนนี้มันสายไปแร้ว

จะเข้าหาเค้า  ก็ไม่ได้ ไม่ว่าด้วยในฐานะอะไรก็ตาม แต่ใจเรารู้ดีว่า

"ไม่บริสุทธิ์ใจ" เลยต้องหยุดไว้แค่นั้น  แค่ฝัน ...

บางครั้งที่ทำใจโล่งๆ แร้วถามตัวเองว่า ชีวิตเราจะเอาไงต่อไป

บางทีมันก็ตอบตัวเองว่า  อยากโสด อยากใช้ชีวิตที่เป็นตัวเอง

อยากค้นหาสิ่งที่เราต้องการที่แท้คืออะไร ทำไมไม่รุ้จักพอใจสักที

หรืออาจจะเป็นเพราะยังไม่เจอสิ่งที่ใช่  (เรื่องมากชะมัด)  อีกอย่าง

อายุก็ยังไม่แก่สักเท่าไหร่  อีกอย่างก็แค่แฟน เรายังมีสิทธิเลือกใช่ไม๊ (เข้าข้างตัวเองชะมัด)

555 กำที่เขียนไปอีกครึ่งดันไม่ได้เซฟ ตอนนี้ไดอารี่ยังข้างๆ คาๆ แต่เสือกหมดอารมณ์จะเขียนให้เหมือนเดิม เซ็งคับ

ว่าด้วยความรู้สึกกับ แฟน ตอนนี้ ที่แตกออกเป็น 3 แขนง...